ΜΠΟΡΕΊ Η ΧΡΉΣΗ ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΊΑΣ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΕΝΑΣ ΕΘΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΆΛΟΥ?

Donald L. Hilton, νεώτερος MD, FACS
Αναπληρωτής Καθηγητής Κλινικής
Τμήμα Της Νευροχειρουργικής
Πανεπιστήμιο Τέξας ΤΟΥ ΣΤΟ Κέντρο Επιστημών Υγειας ΣΤΟ Σαν Αντόνιο

 

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι προγραμματισμένος να δημιουργήσει κίνητρα για συμπεριφορές που συμβάλλουν στην επιβίωση. ΤΟ μεσοεπιχείλιο Σύστημα ντοπαμινεργικών επιβραβεύει ΤΟ ΦΑΓΗΤΌ ΚΑΙ ΤΗΝ σεξουαλικότητα ΜΕ ΤΗΝ παροχή ισχυρών κινήτρων ευχαρίστησης. Η κοκαΐνη, τα οπιοειδή, το αλκοόλ και άλλα ναρκωτικά, αυτά τα συστήματα ευχαρίστησης, θα προκαλέσουν στον εγκέφαλο για να σκεφτεί ένα φάρμακο υψηλής έντασης που είναι απαραίτητο για να επιβιώσει. Απόδειξη είναι πλέον η ισχυρή φυσική ανταμοιβή, όπως τα τρόφιμα και το φύλο που επηρεάζουν τα συστήματα ανταμοιβής με τον ίδιο τρόπο που τα φάρμακα αυτά επηρεάζουν,   και ως εκ τούτου το σημερινό ενδιαφέρον για τον «φυσικό εθισμό».

Η Τοξικομανίας, είτε με την κοκαΐνη, τα τρόφιμα, ή το σεξ συμβαίνει όταν οι δραστηριότητες αυτές παύουν να συμβάλουν σε μια κατάσταση ομοιόστασης, και αντ ‘αυτού να προκαλέσουν αρνητικές συνέπειες. Για παράδειγμα, όταν τρώμε προκαλείτε νοσογόνο παχυσαρκία λίγοι θα διαφωνήσουν ότι ο οργανισμός δεν είναι σε υγιή ισορροπία. Ομοίως, η πορνογραφία προκαλεί βλάβη όταν παρεμποδίζει ή καταστρέφει την ικανότητα ενός ατόμου να αναπτύξει συναισθηματική οικειότητα.

Πριν από μια δεκαετία αποδεικτικά στοιχεία άρχισαν να δείχνουν την εθιστική φύση της υπερκατανάλωσης των φυσικών συμπεριφορών που προκαλούν μια ανταμοιβή ντοπαμινεργικών στον εγκέφαλο. Για παράδειγμα, ο Δρ Howard Shaffer, Διευθυντής της Τοξικομανίας Έρευνας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, δήλωσε ότι το 2001, «Είχα μεγάλη δυσκολία με τους συναδέλφους μου όταν πρότειναν ότι μια μεγάλη εξάρτηση είναι το αποτέλεσμα της εμπειρίας … επαναλαμβανόμενο, υψηλής έντασης συναίσθημα, η υψηλή συχνότητας εμπειρία. Αλλά είναι πλέον σαφές ότι η neuroadaptation-(Ως ένα άτομο χρησιμοποιεί ένα φάρμακο ή αλκοολούχων ποτών πιο τακτικά, το σώμα θα συνηθίσει στην παρουσία της ουσίας και το σώμα θα προσαρμοστεί φυσιολογικές αντιδράσεις του αναλόγως) δηλαδή, οι αλλαγές στο νευρικό κύκλωμα που βοηθούν στην διαιώνιση της συμπεριφοράς-συμβαίνει ακόμα και με την απουσία λήψης του φαρμάκων Κατά τη δεκαετία από τότε που είπε αυτό, έχει εστιάσει την έρευνά του όλο και περισσότερο σε οι επιπτώσεις στον εγκέφαλο των φυσικών τους εθισμούς, όπως τα τυχερά παιχνίδια. Σημειώστε τα ακόλουθα από το ίδιο περιοδικό Science από το 2001

Ο εθισμός στην πορνογραφία ως ασθένεια του εγκεφάλου πορνογραφία

Η πορνογραφία είναι ένα φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια, λόγω του διαδικτύου, έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας. Προσβάλει κυρίως τους άντρες, όλων των ηλικιών, και οι επιπτώσεις της είναι παρόμοιες με αυτές που οφείλονται στη χρήση κοκαΐνης! Σε αυτό το άρθρο θα παρουσιάσουμε τις απόψεις δύο επιστημόνων στους τομείς της νευροεπιστήμης και της ψυχιατρικής αντίστοιχα, πάνω σ ‘αυτό το τόσο σοβαρό θέμα.

Ο Mohamed Ghilan, ειδικός στις νευροεπιστήμες, μας λέει τα εξής: «Σήμερα αναγνωρίζεται απ ‘την νευροεπιστήμη ότι ο εγκέφαλος είναι εύπλαστος. Αλλάζει με την εμπειρία μας και δημιουργεί διαδρομές και συνδέσεις που σχετίζονται με ό, τι βλέπουμε, ακούμε και μαθαίνουμε. Από την ενεργό συμμετοχή σε μια φιλοσοφική συζήτηση στην τάξη μέχρι την εύρεση πληροφοριών για μια νέα πόλη, ακόμα και η φαινομενικά παθητική στάση στην οποία κάθεστε για να ακούσετε μουσική ή να παρακολουθήσετε τηλεόραση έχουν ως αποτέλεσμα έναν διαρκή σχηματισμό νέων συνδέσεων στον εγκέφαλο, που τελικά, μας κάνουν αυτούς που είμαστε ως άτομα. Ένα τεράστιο πρόβλημα, αν και σιωπηλό, που έχει φθάσει σε διαστάσεις επιδημίας είναι η παρακολούθηση πορνογραφίας, η οποία επηρεάζει τους άνδρες περισσότερο από ό, τι τις γυναίκες.ΕΘΙΣΜΟΣ-kai-porno

Η. Μεγάλη πλειοψηφία Των Άρθρων Σχετικά ΜΕ ΤΗΝ προβληματ ική Φύση ΤΟΥ συγκεκριμένου Θέματος συνήθως μιλούν ΓΙ ‘αυτό από ψυχολογικής ή / και κοινωνικής πλευράς. Αυτό το άρθρο, όμως, θα ρίξει φως σχετικά με τις επιπτώσεις της παρακολούθησης πορνογραφίας από τη σκοπιά της νευροεπιστήμης. Το τρέχον μοντέλο που εξηγεί πώς μαθαίνουμε και θυμόμαστε τα πράγματα στο επίπεδο του εγκεφάλου, χρησιμοποιεί τη συναπτική πλαστικότητα ως βάση. Συναπτική πλαστικότητα είναι η ικανότητα του εγκεφάλου να αλλάζει τη δύναμη των συνδέσεων μεταξύ των νευρώνων (εγκεφαλικών κυττάρων), σύμφωνα με την εμπειρία. Αυτό περιλαμβάνει την αλλαγή του ποσού και του είδους των υποδοχέων που εκφράζονται, καθώς και την ποσότητα των νευροδιαβιβαστών (μορίων επικοινωνίας) που απελευθερώνονται.

Ένας ζωτικής σημασίας νευροδιαβιβαστής στον εγκέφαλο είναι η ντοπαμίνη. Έχει πολλούς σημαντικούς ρόλους και εξυπηρετεί σε λειτουργίες όπως, η εκούσια κίνηση, το κίνητρο, η ανταμοιβή, η τιμωρία, και η μάθηση. Η ντοπαμίνη εμπλέκεται σε παιδιά με ΔΕΠΥ, στη γνωστική εξασθένηση που οφείλεται στη γήρανση και στην κατάθλιψη. Οι περισσότερες από τις γνώσεις του κοινού σχετικά με ντοπαμίνη αφορούν διάσημα άτομα με νόσο του Πάρκινσον, όπως ο Muhammad Ali και ο Michael J Fox, που έχουν παθολογική δυσλειτουργία της ντοπαμίνης.

Ένα ζωτικός ρόλος της ντοπαμίνης είναι στην απόλαυση της εμπειρίας, της ανταμοιβής και της μάθησης . Ναρκωτικά όπως η κοκαΐνη έχουν ως στόχο το ντοπαμινεργικό σύστημα να απελευθερώσει μεγάλες ποσότητες ντοπαμίνης με αποτέλεσμα να αισθάνεται κάποιος «φτιαγμένος – ανεβασμένος» και να οδηγείται σε εθισμό. Μια σειρά από μελέτες έχουν ενοχοποιήσει τη ντοπαμίνη είτε στην συμμετοχή είτε στην άμεση εμπειρία της απόλαυσης. Ανάλογα με την περιοχή του εγκεφάλου, η ντοπαμίνη μπορεί να απελευθερωθεί είτε πριν είτε κατά τη διάρκεια των στιγμών της αυξημένης ευχαρίστησης. Όταν απελευθερώνεται η ντοπαμίνη, ενδυναμώνει και ενισχύει τις νέες συνδέσεις που γίνονται στον εγκέφαλο, κατά τη διάρκεια μιας δραστηριότητας. Αυτές με τη σειρά τους ενθαρρύνουν το άτομο να επαναλάβει τη δραστηριότητα και πάλι, ώστε να μπορούν να αισθάνονται την ευχαρίστηση για μια ακόμη φορά.

Πώς σχετίζεται αυτό με την πορνογραφία? Καθώς οι εικόνες εμφανίζονται στην οθόνη, μια διέγερση λαμβάνει χώρα και το ντοπαμινεργικό σύστημα ενεργοποιείται ακριβώς όπως θα γινόταν με ναρκωτικά π.χ. κοκαΐνη. Οι νεοσχηματισμένες συνδέσεις στον εγκέφαλο από την παρακολούθηση πορνογραφικών εικόνων ενισχύονται σε μεγάλο βαθμό από τις τεράστιες ποσότητες ντοπαμίνης που απελευθερώνεται. Αντί να πηγαίνουν στη βραχυπρόθεσμη μνήμη αυτές οι εικόνες, όπου μπορούν να ξεχαστούν αφότου απενεργοποιηθεί η οθόνη, η ενίσχυση της ντοπαμίνης εξασφαλίζει την μετακίνησή τους στη μακροπρόθεσμη μνήμη όπου μένουν κολλημένες σε λειτουργία επανάληψης στο μυαλό του ατόμου. Το ενοχλητικό γεγονός γι ‘αυτό είναι ότι όσο πιο πολύ κάτι ανακαλείται στη μνήμη, τόσο περισσότερο στερεοποιείται στον εγκέφαλο. Σκεφτείτε πίσω στις σχολικές ημέρες σας όταν μελετούσατε για τις εξετάσεις – επαναλαμβάνατε ό, τι έπρεπε να απομνημονευθεί ξανά και ξανά μέχρι να «κολλήσει».

Η πορνογραφία είναι φαντασία. Διαφορετικές σκηνές που παρουσιάζουν διαφορετικές γυναίκες δίνουν την ψευδαίσθηση στον παρατηρητή ότι έχει μια σχέση με ένα νέο πρόσωπο κάθε φορά. Αυτές οι πρωταγωνίστριες υπόκεινται σε διαφορετικές απαξιωτικές σεξουαλικές πρακτικές από τους άντρες στις σκηνές. Οι πράξεις στο σύνολό τους είναι απεχθείς στους περισσότερους ψυχικά υγιείς ανθρώπους. Ωστόσο, ο σχεδιασμός της πράξης σε μια πορνογραφική σκηνή είναι να συνδέσουν ένα ή δύο φυσιολογικά στοιχεία με άλλα που δεν είναι. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο θεατής αποκτά νέες γεύσεις στη σεξουαλική πράξη.

Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που εκπέμπονται από την οθόνη με μια φαντασίωση προκαλούν μια χημική αντίδραση στον εγκέφαλο, απελευθερώνοντας ντοπαμίνη. Το αποτέλεσμα είναι η αίσθηση μιας πραγματικής, παρ ‘όλα αυτά παραισθητικής, κατάστασης ευχαρίστησης και ικανοποίησης. Η ντοπαμίνη ενισχύει τις νέες συνδέσεις με τις νεοαποκτηθείσες σεξουαλικές προτιμήσεις, και το επόμενο πράγμα που συμβαίνει είναι ο άντρας να ζητά από τη γυναίκα του να συμμετάσχει σε μια σεξουαλική φαντασίωση που έχει ενσωματωθεί στο υποσυνείδητό του.

Η αλληλουχία των γεγονότων στον εγκέφαλο είναι αρκετά ανησυχητικά απλή. Η συναπτική πλαστικότητα εργάζεται για να σχηματίσει νέες συνδέσεις, ως αποτέλεσμα της παρακολούθησης πορνογραφίας, και οι νεοαποκτηθείσες αναμνήσεις αποθηκεύονται. Δεδομένου ότι η εμπειρία είναι προκλητική, απελευθερώνεται ντοπαμίνη οποία οδηγεί σε πολύ ισχυρή ενίσχυση αυτών των νέων συνδέσεων. Τώρα που οι σκηνές βρίσκονται στην μακροπρόθεσμη μνήμη, δύο είναι οι συνέπειες: 1) Αφού το ίδιο σύστημα το οποίο διεγείρεται από την χρήση κοκαΐνης διεγείρεται και από την πορνογραφία, αναπτύσσεται εθισμός, και 2) Ο άντρας θα προσπαθήσει συχνά να δημιουργήσει δικές του αναπαραστάσεις με τη σύζυγό του, γεγονός το οποίο οδηγεί σε μεγάλη απογοήτευση. Οι αναπαραστάσεις δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες του επειδή, αντί πολλών διαφορετικών γυναικών, γίνονται τώρα μόνο με μία. Ακόμα χειρότερα, αυτή η μία γυναίκα δεν ηχεί, πράττει, ή μοιάζει με αυτές που έχουν «κατέβει» στο μυαλό του. Αν και το πρώτο ζευγάρι των αναπαραστάσεων μπορεί να είναι συναρπαστικό, σύντομα η πραγματικότητα θα «χτυπήσει» και η ντοπαμίνη δεν θ ‘απελευθερωθεί, επειδή δε δημιουργείται πλέον ευχαρίστηση.

Δυστυχώς, αυτό δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Μετά από μια τέτοια απογοήτευση στην πραγματική εμπειρία εξαιτίας των προσδοκιών μη – ρεαλιστικής φαντασίωσης, ο εγκέφαλος, όχι μόνο απέχει από την απελευθέρωση της ντοπαμίνης αλλά «βουτάει» κάτω από τα επίπεδα αναφοράς. Καταλήγει σε μια καταθλιπτική ανταπόκριση που οδηγεί σε απογοήτευση, δυσαρέσκεια και δυστυχία μέσα στο γάμο αφού η γυναίκα δεν είναι «αυτό που προσδοκούσε».

Παρά τις προσπάθειες πολλών γυναικών να κάνουν «πιο πικάντικα τα πράγματα» υποκύπτοντας σε εξευτελιστικές πράξεις που έχουν ενσωματωθεί τεχνητά στους εγκεφάλους των συζύγων τους, οι πορνογραφικά – εθισμένοι σύζυγοι θα διασκεδάσουν μόνο για ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, πριν χάσουν το ενδιαφέρον τους. Εν τω μεταξύ, η σύζυγος αισθάνεται ότι δεν είναι ελκυστική και ότι είναι συναισθηματικά εγκαταλελειμμένη παρά τις καλύτερες προσπάθειές της, δίχως να γνωρίζει ότι δεν θα μπορούσε να ανταγωνιστεί με το τσουνάμι της ντοπαμίνης που δημιουργείται από την πορνογραφία.

Αυτό που είναι πολύ ανησυχητικό με αυτές τις πληροφορίες είναι ότι ο εγκέφαλος λειτουργεί ως ένα ενιαίο σύνολο, η πλαστικότητά του είναι παγκόσμια. Η αλλαγή μιας περιοχής επηρεάζει άλλες περιοχές. Είναι μια κυριολεκτική επανακαλωδίωση του συνόλου των νευρωνικών συνδέσεων, ως αποτέλεσμα της παρακολούθησης πορνογραφίας. Η έκταση της επιρροής σε άλλα μέρη του εγκεφάλου και στη γνωστική λειτουργία είναι μια περιοχή της έρευνας που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή.

Ενώ η νευροεπιστήμη περιγράφει μια πολύ ανησυχητική εικόνα για όσους έχουν πληγεί από την παρακολούθηση πορνογραφίας, δεν είναι όλα άσχημα. Παρά το γεγονός ότι είναι το ίδιο σύστημα που στοχεύεται από την κοκαΐνη, η ουσία δεν είναι η ίδια. Ένας εξαρτημένος από την κοκαΐνη πρέπει να περάσει από ένα στρατιωτικοποιημένο πρόγραμμα για να αποτοξινώσει το σύστημά του, αλλιώς κινδυνεύει η ζωή του. Από την άλλη πλευρά, πολλοί άνδρες που έχουν μάθει για τις πραγματικές επιπτώσεις της έντονης παρακολούθησης πορνογραφίας είναι σε θέση να εγκαταλείψουν αμέσως χωρίς να βιώσουν αρνητικές φυσιολογικές συνέπειες. Χρειάζεται πράγματι πολλή θέληση και απαιτεί από το άτομο να υπεραπασχολείται με άλλες δραστηριότητες.

Αρχικά, βασανιστικές επαναλήψεις πορνογραφικών σκηνών των τελευταίων μηνών ή χρόνων θα τεστάρουν τη δύναμη του ατόμου να τις εγκαταλείψουν. Ευτυχώς, ο ίδιος εγκέφαλος που πέρασε επανακαλωδίωση λόγω της παρακολούθησης πορνογραφίας μπορεί επίσης να επανακαλωδιωθεί. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό όργανο που ξεφορτώνεται τις συνδέσεις που δεν χρησιμοποιεί. Όσο περισσότερο διάστημα περνάει ένα άτομο δίχως να τονώνει εκ νέου τις πορνογραφικές του συνδέσεις, τόσο πιο πιθανό καθίσταται για τον εγκέφαλό του να τις απορρίψει. Η συμμετοχή σε νέες εμπειρίες και η απασχόληση του εγκεφάλου με άλλα θέματα τον αναγκάζει να «κλαδέψει» τις άλλες συνδέσεις. Χρειάζεται λίγο χρόνο για να κάνει τη δουλειά του και πρέπει να του δοθεί η επιλογή. Επιλέγει πάντα ό, τι το άτομο ενεργοποιεί πιο συχνά. »

Ο Gordon S. Bruin (MA, LPC) Μας βοηθάει ΝΑ κατανοήσουμε ΓΙΑΤΙ Ο εθισμός ΣΤΗΝ πορνογραφία ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ εγκεφαλική ασθένεια: «Μέχρι το ευρύ κοινό να γίνει περισσότερο ενημερωμένο για την πραγματικότητα του πώς η πορνογραφία επηρεάζει τον ανθρώπινο εγκέφαλο, αυτή θα συνεχίσει να εκλαμβάνεται ως μια ηθική αδυναμία ή μια απλή μορφή ψυχαγωγίας. Ως επαγγελματίας σύμβουλος, ο οποίος έχω εργαστεί στον τομέα των εθισμών για πάνω από 20 χρόνια θέλω να καταστήσω σαφές ότι ο εθισμός στην πορνογραφία είναι ένας ΧΗΜΙΚΟΣ ΕΘΙΣΜΟΣ.

Ο εθισμός στην πορνογραφία είναι πολύ δύσκολο να θεραπευτεί, επειδή χτυπά τον πυρήνα της ανθρωπότητας. Το ενδιαφέρον για τη σεξουαλικότητα είναι μια πρωταρχική κινητήρια δύναμη στον άνθρωπο. Είναι ευχάριστο από σχεδιασμού του και απαραίτητο για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως ανθρώπινη φυλή. Εάν ποτέ έπρεπε να βρεθεί το τέλειο ναρκωτικό αυτό θα ήταν η πορνογραφία. Η πορνογραφία είναι «το τέλειο δηλητήριο του εγκεφάλου.»porno_kai-o-ΕΘΙΣΜΟΣ

Το πρόβλημα με αυτό το ναρκωτικό είναι ότι είναι νόμιμο και παραδίδεται σχεδόν σε κάθε σπίτι δωρεάν 365 μέρες το χρόνο, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Είναι μόνο ένα κλικ μακριά. Το χημικό κοκτέιλ που εκρήγνυται στον εγκέφαλο είναι από τα πιο εθιστικά. Η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζουμε με αυτό είναι το γεγονός ότι τα περισσότερα θύματα το συναντούν σε πολύ νεαρή ηλικία. Παντού καλοί άνθρωποι εθίζονται σε νεαρή ηλικία πριν καλά-καλά συνειδητοποιήσουν τι συμβαίνει. Σήμερα, ο μέσος όρος ηλικίας έκθεσης στην πορνογραφία είναι τα 11 χρόνια. Πώς θα νοιώθατε αν βλέπατε κάποιον να κρατάει ένα εντεκάχρονο παιδί στο έδαφος και να του κάνει ένεση ηρωίνης? Δεν είναι ευχάριστη σκέψη, έτσι δεν είναι? Στην πραγματικότητα αυτό ακριβώς συμβαίνει με την πορνογραφία.

Σε όλη την επαγγελματική μου καριέρα έχω περάσει αμέτρητες ώρες θεραπεύοντας άτομα με χημικές εξαρτήσεις όπως το αλκοόλ, ηρωίνη / οπιούχα, κοκαΐνη, μεταμφεταμίνη, μαριχουάνα, κλπ. Έτσι, αισθάνομαι αρμόδιος να μιλήσω για ό, τι έχω δει και να εκθέσω από μια κλινικά θεραπευτική προοπτική τον ισχυρισμό ότι ο εθισμός στην πορνογραφία είναι ο πρώτος εθισμός απ ‘όλους. Χτυπά στον πυρήνα της ανθρωπότητας και επηρεάζει αρνητικά τον κόσμο με τρόπους που οι περισσότεροι μόλις και μετά βίας φαντάζονται. Η μεγαλύτερη απ ‘όλες τις ανησυχίες μου είναι το τι θα συμβεί στη νέα γενιά χωρίς εκπαίδευση και βοήθεια. Οι νέοι δεν έχουν ανοσία στην πορνογραφία και είναι εκείνοι που εκτίθενται σε αυτήν με έναν ολοένα και ανησυχητικά μεγαλύτερο ρυθμό.

Οι εγκέφαλοί μας αποτελούνται από μικροσκοπικές χημικές ουσίες που ονομάζονται νευροδιαβιβαστές. Αυτοί είναι υπεύθυνοι για τα συναισθήματα, τα αισθήματα και τις συμπεριφορές μας. Πιστεύω ότι πολλοί μόλις και μετά βίας συνειδητοποιούν πόσο ισχυρές είναι αυτές οι μικροσκοπικές χημικές ουσίες και πόσο βαθιά επηρεάζουν τη ζωή και τη συμπεριφορά μας. Στο συναρπαστικό βιβλίο του «Ο Νους και ο Εγκέφαλος» ο Δρ Jeffery Schwartz διαφοροποιεί τον νου από τον εγκέφαλο. Υπάρχει μία συνεχής αλληλεπίδραση ανάμεσα σε αυτά τα δύο στοιχεία και κάθε ένα από αυτά μπορεί να έχει ισχυρή επιρροή στο άλλο. Ο νους και ο εγκέφαλος εργάζονται από κοινού για να προσδώσουν ένα νόημα στη ζωή.

Ο νους ή το πνεύμα είναι η ηλεκτρική νοημοσύνη που ζει σε αυτό το φυσικό / χημικό σώμα και εγκέφαλο. Ο εθισμός εμφανίζεται όταν ο φυσικός εγκέφαλος έχει πάρει τον έλεγχο του νου. Ο νους είναι το μέρος της νοημοσύνης που απογοητεύεται απ ‘την απώλεια του ελέγχου. Η συνείδηση ​​είναι μέρος του νου. Είναι το μέρος που δημιουργεί αισθήματα σωστού ή λάθους. Ο φυσικός εγκέφαλος δεν έχει καμία αντίληψη σωστού ή λάθους. Η κύρια λειτουργία του είναι να μας κρατάει στη ζωή και το κάνει αυτό με το να οδηγεί κάποιον στην αποφυγή του πόνου και στην αναζήτηση της ευχαρίστησης.

Ο φυσικός / χημικός εγκέφαλος έχει μια τεράστια ικανότητα να παίρνει τον έλεγχο του νου . Μπορεί να τον υποτάξει και να τον παγιδεύσει. Με άλλα λόγια, μπορεί να πάρει τον έλεγχο της ανθρώπινης βούλησης και να επηρεάσει το πώς ένα άτομο σκέπτεται, αισθάνεται και ενεργεί. Αυτή η κατάσταση είναι γνωστή και ως εθισμός. Πρόκειται για μια κατάσταση όπου ο φυσικός / χημικός εγκέφαλος απαιτεί ή υποχρεώνει κάποιον προς μία ορισμένη συμπεριφορά, ανεξάρτητα από τον νου ή τη συνείδησή του.

Φαίνεται να υπάρχει κάτι έμφυτο στην ανθρώπινη οικογένεια που την κάνει να αισθάνεται ότι είναι λάθος να παρακολουθεί τις ιδιωτικές σεξουαλικές πράξεις των άλλων. Με άλλα λόγια ο νους, το έξυπνο ηλεκτρικό κομμάτι του εαυτού μας απλά δεν μπορεί να αισθάνεται καλά όταν συμμετέχει σε αυτές. Η παρακολούθηση πορνογραφίας αφήνει στο πέρασμά της αισθήματα απογοήτευσης, εκνευρισμού και κατάθλιψης. Αυτά τα αισθήματα είναι το άμεσο αποτέλεσμα κανονικών χημικών διαταραχών στον εγκέφαλο.

Στην ουσία, η μόνη διαφορά ανάμεσα σε έναν εξαρτημένο από την ηρωίνη ή την κοκαΐνη είναι ο τρόπος που το ναρκωτικό εισέρχεται στο σύστημα . Ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται στις πληροφορίες που λαμβάνει από το μάτι γρηγορότερα από ό, τι από οποιαδήποτε άλλη πηγή. Η οπτική επεξεργασία των πληροφοριών γίνεται στο μεταιχμιακό σύστημα σε μικροδευτερόλεπτα. Αυτός είναι ο λόγος που η πορνογραφία είναι μια τόσο μεγάλη υπόθεση. Η οπτική επεξεργασία των πληροφοριών γίνεται πιο γρήγορα από οποιαδήποτε από τις άλλες αισθήσεις μας. Ακόμη και η λήψη ηρωίνης ή κοκαΐνης είναι συγκριτικά πολύ πιο αργή. Ο εγκέφαλος αποκρίνεται σε οπτικές σεξουαλικές εικόνες σε μικροδευτερόλεπτα, όπου χημικές αντιδράσεις λαμβάνουν χώρα αυτόματα. Υπάρχει μια ισχυρή απελευθέρωση χημικών ουσιών που μπορούν να υπερισχύσουν έναντι του ορθολογικού εγκεφάλου και να οδηγήσουν σε συγκεκριμένες συμπεριφορές.

Λόγω της δύναμης του χημικού εγκεφάλου και της ικανότητάς του να αποκλείει τη συνείδηση ​​υπάρχουν πολλοί που ισχυρίζονται ότι αυτή η συμπεριφορά είναι κανονική ή απλή ψυχαγωγία. Οι εκλογικεύσεις και οι αιτιολογήσεις που προέρχονται από το μέρος εκείνο του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για την επιβίωση είναι χωρίς αμφιβολία εξαιρετικά δελεαστικές και πειστικές. Όταν κανείς καταφεύγει σε τέτοιες συμπεριφορές για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα καθίσταται ανίκανος να ακούσει πλέον την λεπτή εκείνη φωνή της συνείδησης μέσα του.

Πολλοί πελάτες με ρωτούν «Πώς νοιώθουν μετά οι άνθρωποι που καταφεύγουν σε τέτοιες συμπεριφορές?» Η εμπειρία μου είναι ότι θα κάνουν ό, τι μπορούν για να αποφύγουν αυτή την ερώτηση. Αποφεύγουν με κάθε κόστος τις ήσυχες και στοχαστικές στιγμές γιατί είναι οι στιγμές εκείνες κατά τις οποίες ο νους ή η συνείδησή τους φαίνεται να τους ελέγχει. Κατά τη γνώμη μου, όσοι παράγουν και συμμετέχουν στην δημιουργία οποιουδήποτε είδους πορνογραφίας εκλογικεύουν και αιτιολογούν σε τόσο μεγάλο βαθμό την συμπεριφορά τους που είναι αδύνατο να ακούσουν, να νοιώσουν ή να δουν καθαρά την αλήθεια σχετικά με το τι ακριβώς κάνουν. Δεν υπάρχει γι ‘αυτούς άλλος τρόπος να κάνουν αυτή τη δουλειά αν δεν αναπτύξουν μέσα τους αυτές τις ισχυρές ψυχολογικές άμυνες. Θα πρέπει να έρθουν σε συναίσθηση μόνοι τους διότι όσο περισσότερο κανείς τους λέει πόσο καταστροφική είναι αυτή η συμπεριφορά τόσο περισσότερο αμυντικοί και αιτιολογικοί γίνονται.

Όσοι κατάφεραν να ξεφύγουν από αυτή την βιομηχανία θα σας πουν ότι γνώριζαν πάντοτε ότι ήταν καταστροφική και ανθυγιεινή αλλά για να το παραδεχθούν έπρεπε να βγουν πρώτα έξω. Πολλοί από αυτούς που έχουν μπει στον κόσμο του πορνό μπορεί να αισθάνονται ότι βρίσκονται πολύ βαθιά μπλεγμένοι για να ξεφύγουν. Αυτό απλά δεν είναι αλήθεια. Μπορούν επίσης να μπουν σε θεραπεία και με την κατάλληλη εκπαίδευση και υποστήριξη να βρουν την ειρήνη που έψαχναν.

Για όσους έχουν πρόβλημα να δεχτούν το γεγονός ότι ο εθισμός στην πορνογραφία είναι μια «ασθένεια του εγκεφάλου» και η πρωταρχική εξάρτηση όλων των εθισμών, ακούστε το παρακάτω e-mail που έλαβα πρόσφατα. Καθώς διαβάζετε αυτό το μήνυμα κάντε στον εαυτό σας την εξής ερώτηση: «Αυτό το άτομο αναζητά αυτό το υλικό ως απλή διασκέδαση ή εξαναγκάζεται να το έχει?» Αυτό το e-mail προέρχεται από έναν άνθρωπο ο οποίος είναι απολύτως σεβαστός στην κοινότητά του, αγαπάει την οικογένειά του και έχει δεσμευτεί να τους παρέχει φροντίδα:

«Είμαι άρρωστος μέχρι τον πυρήνα μου λόγω της ανοχής μου στην πορνογραφία. Για να είμαι ειλικρινής, η όρεξή μου για πορνό ήταν ο λόγος που συνδέθηκα στο διαδίκτυο ευθύς εξαρχής και τώρα που είμαι μέσα σε ένα φοβερό λάκκο αναρωτιέμαι σοβαρά αν υπάρχει ελπίδα ανάρρωσης για μένα γιατί κάθε φορά που συνδέομαι στο διαδίκτυο πρέπει να δώ πορνό. Τι συμβαίνει με μένα? Γιατί δεν μπορώ να αλλάξω αυτό που είμαι σήμερα? Υπάρχει κάποια πιθανή αλλαγή στο μέλλον για μένα? »

Η αίσθηση που εκφράζεται σ ‘αυτό το μήνυμα είναι κοινή για αυτά που βλέπω στην κλινική πρακτική μου καθημερινά. Η πορνογραφία κατατρώει το εσωτερικό της ψυχής. Όταν κάποιος την παρακολουθεί (συνήθως με μυστικότητα και σε απομόνωση) αφήνει στο πέρασμά της την αίσθηση της απόλυτης αποφασιστικότητας να μην την δει ποτέ ξανά, την αίσθηση της απογοήτευσης με τον εαυτό, την κατάθλιψης και ένα πολύ ισχυρό αίσθημα της απόγνωσης. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο παραπάνω e-mail όταν αυτό το άτομο χρησιμοποιεί τις λέξεις, «είμαι άρρωστος μέχρι τον πυρήνα μου.» Αυτό δεν μου ακούγεται σαν μια πολύ καλή μορφή διασκέδασης …

Τίποτα δεν μπορεί να είναι πιο απογοητευτικό για έναν άνδρα ή μια γυναίκα με ισχυρή θέληση και υψηλές αξίες από το να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα ότι αυτός / αυτή δεν μπορεί να ελέγξει τη συμπεριφορά του όσον αφορά την παρακολούθηση της πορνογραφίας. Και πάλι, προσέξτε τα λόγια στο παραπάνω e-mail όταν λέει, «κάθε φορά που συνδέομαι στο διαδίκτυο πρέπει να δω πορνό.»

Για όσους διαβάζουν αυτά και εξακολουθούν να το βρίσκουν δύσκολο ν ‘αποδεχτούν τη δήλωσή του ότι «πρέπει να δώ πορνό» επιτρέψτε μου να εξηγήσω λίγα περισσότερα σχετικά με τον εθισμό και την επιτακτική δύναμη με την οποία οδηγεί κάποιον σε ορισμένες συμπεριφορές. Με απλά λόγια, έχουμε στην ουσία δύο εγκεφάλους που εργάζονται σε συνεννόηση ο ένας με τον άλλον. Το πώς αυτά τα δύο μυαλά επικοινωνούν μεταξύ τους καθορίζει το πώς λειτουργούμε στον κόσμο. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτά τα δύο διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου μας, το μεταιχμιακό σύστημα και τον φλοιό προ-μετωπιαίο.

Για να καταλάβουμε περισσότερα για το πώς αυτά τα δύο διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου λειτουργούν θα αναφερθώ στο έργο του James Olds, ο οποίος ήταν ένας από τους σημαντικότερους ψυχολόγους του εικοστού αιώνα. Πράγματι, πολλοί πιστεύουν ότι η ανακάλυψη του συστήματος της «ανταμοιβής» του εγκεφάλου είναι η πιο σημαντική ανακάλυψη στον τομέα που ασχολείται με το πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος και πώς επηρεάζει τη συμπεριφορά του ατόμου. Η ανακάλυψή του μας έδωσε μια πολύ μεγάλη κατανόηση του εθισμού.

Αυτό που ο Olds ανακάλυψε και είναι τόσο σημαντικό για την κατανόηση του εθισμού, είναι ότι τα κέντρα ευχαρίστησής μας (όπου ζει ο εθισμός) στεγάζονται στον Μεσεγκέφαλο ή Μεταιχμιακό Σύστημα, το οποίο δεν είναι υπό τον άμεσο έλεγχο του συνειδητού νου ή του Μετωπιαίου Φλοιού. Η πρωταρχική οδηγία του μεσεγκέφαλου, η οποία είναι πάνω από όλες τις άλλες, είναι η επιβίωση. Αυτό είναι το τμήμα του εγκεφάλου που έχει το καθήκον να μας κρατάει ζωντανούς. Είναι το μέρος που ελέγχει τις βασικές ανάγκες επιβίωσής μας. Αυτό το τμήμα του εγκεφάλου παράγει ορέξεις αναγκαίες για την επιβίωση που οδηγούν το υπόλοιπο σώμα προς αυτά που έχει ανάγκη, όπως το οξυγόνο, το νερό, το φαγητό, τον ύπνο, το σεξ, κλπ.

Ο James Olds ανακάλυψε τη δύναμη του μεσεγκεφάλου όταν έκανε πειράματα με ποντίκια. Κατά τη χαρτογράφηση της αντίδρασης του εγκεφάλου στα ευχάριστα ερεθίσματα με την τοποθέτηση ηλεκτροδίων σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου, έμεινε έκπληκτος όταν είδε τι συνέβη στα ποντίκια όταν συνέδεσε τα ηλεκτρόδια στον μεσεγκέφαλο. Βρήκε ότι όταν τα ποντίκια είχαν την ικανότητα να αξιοποιήσουν τα κέντρα ευχαρίστησης του μεσεγκεφάλου και να λαμβάνουν συνεχή ευχαρίστηση θα το έπρατταν σε βάρος όλων των άλλων λειτουργιών, έως ότου πεθάνουν. Με άλλα λόγια, αυτά τα ποντίκια θα συνέχιζαν να πατάνε έναν συγκεκριμένο μοχλό που τους έδινε απίστευτη ευχαρίστηση μέχρι να πεθάνουν από ασιτία ή εξάντληση. Αυτά τα κέντρα ευχαρίστησης απλά καταλύουν όλες τις υπόλοιπες λειτουργίες του εγκεφάλου. Τα δικά μας κέντρα ευχαρίστησης λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο. Τώρα αρχίζουμε να λαμβάνουμε μια σαφέστερη εικόνα για την προκλητική φύση των εθισμών.

Είναι επίσης σημαντικό να σημειώσουμε ότι το μεταιχμιακό σύστημα λειτουργεί σε ένα υποσυνείδητο επίπεδο. Μια καλή μεταφορά για να περιγράψει κανείς αυτό είναι η εικόνα ενός παγόβουνου. Ένα 85-90% του παγώβουνου είναι κάτω από το νερό. Δεν μπορούμε να το δούμε με τα μάτια μας από την επιφάνεια. Σήμερα, πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι το 85-90% των συμπεριφορών μας υποκινείται από αυτή την υποσυνείδητη μεταιχμιακή περιοχή. Το 10-15% του παγόβουνου που βλέπουμε με τα μάτια μας μπορεί να παρομοιαστεί με τον συνειδητό νου.

Όταν κάποιος παρακολουθεί πορνογραφία απελευθερώνεται ένα ολόκληρο κοκτέιλ χημικών ουσιών στις μεταιχμιακές περιοχές του εγκεφάλου. Τέτοιες χημικές ουσίες όπως η ντοπαμίνη, η νορεπινεφρίνη, η οξυτοκίνη και η σεροτονίνη υποχρεώνουν τον εγκέφαλο να αναζητήσει συγκεκριμένες συμπεριφορές που θα παράγουν ένα συναισθήμα ευφορίας. Το άτομο σε χημικό και βιολογικό επίπεδο αρχίζει να χάνει τον έλεγχο της ζωής του.

Ακριβώς όπως η ντοπαμίνη είναι η χημική ουσία της ευχαρίστησης, έτσι και η οξυτοκίνη είναι η χημική ουσία της συγκόλλησης. Για παράδειγμα, όταν μια μητέρα γεννάει, ακραία ποσά της οξυτοκίνης απελευθερώνονται, δημιουργώντας έναν ισχυρό συναισθηματικό δεσμό μεταξύ μητέρας και παιδιού. Ο πατέρας επίσης βιώνει αυτό το δέσιμο οξυτοκίνης όταν γεννηθούν τα παιδιά του. Η οξυτοκίνη επίσης απελευθερώνεται σε μεγάλες ποσότητες κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής εμπειρίας.

Αυτή η σύνδεση δημιουργεί συντροφικότητα και την αίσθηση της ενοποίησης κατά τη σεξουαλική επαφή. Ωστόσο, η οξυτοκίνη απελευθερώνεται επίσης και κατά τη διάρκεια της οπτικής διέγερσης. Όταν κάποιος διεγείρεται σεξουαλικά χωρίς κάποιο σύντροφο, με μέσα όπως η πορνογραφία, ο αποδέκτης της οξυτοκίνης αισθάνεται μόνος, πέφτει σε κατάθλιψη και σύγχυση, παρά την πλημμύρα της ντοπαμίνης. Βλέπετε την επικίνδυνη ειρωνεία? Η οξυτοκίνη έχει τη δύναμη να ενώνει σεξουαλικά ένα αφοσιωμένο ζευγάρι με υγιείς και σημαντικούς τρόπους ή μπορεί να καταστρέψει ένα άτομο με αισθήματα κενού και κατάθλιψης. Η οξυτοκίνη είναι μια χημική «κόλλα» που αναζητεί κάτι για να το συνδέσει. Όταν δεν υπάρχει δεσμός καταλήγουμε σε απομόνωση και μυστικότητα. Η πορνογραφία είναι ένα εργοστάσιο παραγωγής οξυτοκίνης που αφήνει μια αίσθηση κενότητας και σύγχυσης σε όσους διεκδικεί.

Επιστημονικά στοιχεία τώρα υποστηρίζουν σθεναρά μια οργανική βάση για κάθε εθισμό. Η νευροεπιστήμη έχει δείξει ότι όλες οι εξαρτήσεις, τόσο τα ναρκωτικά όσο και οι φυσικές, προκαλούνται από την έλλειψη ντοπαμίνης στο σύστημα «ανταμοιβής». Η έλλειψη αυτή δημιουργεί ένα πολύ ισχυρό πόθο, που αποτελεί τη βάση κάθε εθισμού. Η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτές τις επιθυμίες και τις εμμονές μπορεί κυριολεκτικά να αποσυνδέσει τον προ-μετωπιαίο/ορθολογικό εγκέφαλο και να οδηγήσει κάποιον σε συμπεριφορές που είναι συναισθηματικά και ψυχολογικά καταστροφικές.

Ο ίδιος ο ορισμός του εθισμού είναι ότι κάποιος συνεχίζει να συμμετέχει σε συμπεριφορές όπου υπάρχουν αρνητικές συνέπειες παρά τις καλύτερες προσπάθειες που καταβάλει να σταματήσει. Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι ότι, αν το μεταιχμιακό σύστημα είναι συνεχώς ανεξέλεγκτο, δυναμώνει και ο προ-μετωπιαίος φλοιός συρρικνώνεται. Με άλλα λόγια, το μέρος του εγκεφάλου μας που είναι σε θέση να βάζει φρένο, αρχίζει να δυσλειτουργεί και χάνει τη δύναμη να αναχαιτήσει μια ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Ευτυχώς, με την αποχή και την συμβουλευτική υποστήριξη, υπάρχουν ενδείξεις ότι ο εγκέφαλος μπορεί να αυτοθεραπευτεί.

Αυτή η πραγματικότητα είχε υποτεθεί σχεδόν πριν από έναν αιώνα, προτού βρούμε τις αποδείξεις για να το υποστηρίξουμε. Ο William James έκανε την εξής δήλωση στα 1800: «Πιστεύω ότι ως άνθρωποι υποκείμεθα στο νόμο της συνήθειας ως συνέπεια του γεγονότος ότι έχουμε σώματα. Η πλαστικότητα της ζωτικής ύλης του νευρικού μας συστήματος, με λίγα λόγια, είναι ο λόγος για τον οποίο κάνουμε ένα πράγμα με δυσκολία την πρώτη φορά, αλλά σύντομα το κάνουμε όλο και πιο εύκολα, και τελικά, με επαρκή πρακτική εμπειρία, το κάνουμε ημι- μηχανικά, ή σχεδόν ασυνείδητα. Τα νευρικά μας συστήματα έχουν αναπτυχθεί με τον τρόπο που έχουν ασκηθεί, όπως συμβαίνει με ένα φύλλο χαρτί ή ένα παλτό, το οποίο επειδή ήταν κάποτε τσαλακωμένο ή διπλωμένο, τείνει να πέφτει πάντα στις ίδιες πανομοιότυπες πτυχώσεις. »

Ξέρω ότι όλες οι παραπάνω πληροφορίες μπορεί να ακούγονται αρκετά αποθαρρυντικές, αλλά δεν πρέπει να χάσουμε την ελπίδα. Με την κατάλληλη εκπαίδευση και θεραπεία έχω δει να γίνονται θαύματα και οι άνθρωποι να αλλάζουν συμπεριφορές. Αν κάποιος έχει τη βαθιά επιθυμία να αλλάξει, δεν είναι μόνο πιθανό, αλλά εφικτό. Πράγματι, απαιτεί χρόνο και επίμονη εφαρμογή συγκεκριμένων αρχών και είναι πιθανόν να συμβούν κάποια ολισθήματα στη διάρκεια της διαδρομής, αλλά η επιθυμητή αλλαγή είναι δυνατόν να συμβεί.

Τα λόγια του Thomas Paine έχουν νόημα όταν λάβει κανείς υπόψη του αυτόν τον εθισμό. «Αυτές είναι οι εποχές που δοκιμάζουν τις ψυχές των ανθρώπων. Η τυραννία, όπως και η κόλαση, δεν είναι εύκολο να νικηθεί. Όμως έχουμε αυτή την παρηγοριά μαζί μας, ότι όσο δυσκολότερη η σύγκρουση, τόσο πιο ένδοξος είναι ο θρίαμβος. Ό, τι αποκτούμε πάρα πολύ φθηνά, το εκτιμούμε πάρα πολύ λίγο. Είναι η αγάπη μόνο που δίνει σε κάθε πράγμα αξία. Ο Θεός ξέρει πώς να βάλει τη σωστή τιμή στα αγαθά του. Και θα ήταν πράγματι παράξενο εάν ένα τέτοιο ουράνιο αγαθό όπως η ελευθερία δεν είχε εκτιμηθεί υψηλά ».

Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της θεραπείας από αυτόν τον εθισμό είναι ότι οι περισσότεροι ψάχνουν να τον ξεπεράσουν μόνοι τους και θέλουν να τον ξεπεράσουν γρήγορα. Ο εθισμός, όμως, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ευχολόγια. Απαιτεί θεραπεία που βασίζεται σε αποδεδειγμένες επιστημονικές αρχές.

Ο εθισμός στην πορνογραφία είναι μία διαταραχή παθολογικής λήψης αποφάσεων. Το μεταιχμιακό σύστημα παίρνει τον έλεγχο του ορθολογικού εγκεφάλου. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι το μεταιχμιακό σύστημα αναπτύσσεται πολύ πριν τη γνωστική μας ικανότητα. Αυτός είναι και ο λόγος γιατί η πορνογραφία είναι έγκλημα για την νέα γενιά. Οι νέοι δεν έχουν άμυνες που μπορούν να την αντιμετωπίσουν. Σχέδον όλοι οι πελάτες που έχω δει στην κλινική άρχισαν να εθίζονται στην πορνογραφία ως παιδιά ή έφηβοι. Όταν ήρθαν αντιμέτωποι με το υλικό, απλά δεν είχαν τις γνωστικές άμυνες να το αντιμετωπίσουν.

Όταν κάποιος κατανοήσει ότι αυτή η εξάρτηση είναι μια ασθένεια του εγκεφάλου, είναι πιο πιθανό να δεχθεί την θεραπεία που είναι απαραίτητη. Για την θεραπεία είναι απαραίτητη πρώτα η αποδοχή του εθισμού και στη συνέχεια η ενίσχυση του προ-μετωπιαίου φλοιού ώστε να μπορεί να διαχειρίζεται τον εθισμό πιο αποτελεσματικά. Υπάρχουν μέθοδοι και εργαλεία που μπορούν να διδάξουν κάποιον πώς να το κάνει αυτό. Η θεραπεία με ειδικό θεραπευτή μπορεί να αποδειχθεί ανεκτίμητη στη διαδικασία επούλωσης. Ο εθισμός δεν είναι κάτι που μπορεί να τον ξεπεράσει κανείς μόνος του. Ανεξάρτητα από την αντίσταση κανείς να το κάνει, θα πρέπει να ζητήσει βοήθεια και να σπάσει το φράγμα της απομόνωσης. Υπάρχουν ασφαλή μέρη όπου η ανωνυμία διασφαλίζεται.

Οι εθισμένοι μπορεί να αισθάνονται σαν να βρίσκονται σε μια ατελείωτη μάχη και αγώνα. Ίσως χάσουν κάθε ελπίδα ότι μπορεί να είναι ελεύθεροι. Κάνουν τεράστιες προσπάθειες να καταπολεμήσουν τις συνεχείς εμμονές και τους ψυχαναγκασμούς, μόνο και μόνο για να γλιστρήσουν και να πέσουν ξανά και ξανά. Πρέπει να το πάρουν, όμως, απόφαση ότι δεν μπορούν να απαλλαγούν από αυτή την εξάρτηση μόνοι τους και θα πρέπει να αναζητήσουν βοήθεια.

Υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις ότι με την αποχή και την υποστήριξη από κάποιον ειδικό, ο εγκέφαλος μπορεί να επανακαλωδιωθεί και να θεραπευθεί. Εξετάστε τα λόγια του Henry David Thoreau, ο οποίος είπε σχετικά με αυτήν την διαδικασία: «Καθώς ένα βήμα από μόνο του δεν μπορεί να ανοίξει ένα μονοπάτι στη γη, έτσι και μια μόνο σκέψη δεν μπορεί να ανοίξει ένα μονοπάτι στο μυαλό. Για να φτιάξουμε μια βαθιά φυσική διαδρομή, περπατάμε ξανά και ξανά. Για να φτιάξουμε ένα βαθύ νοητικό μονοπάτι, θα πρέπει να σκεφτόμαστε ξανά και ξανά το είδος των σκέψεων που επιθυμούμε να κυριαρχούν στις ζωές μας. «Αυτό είναι το σημείο όπου η δέσμευση για τη θεραπεία και την αποκατάσταση υπεισέρχεται. Η ελπίδα αυξάνεται όταν κάποιος αποφασίσει τελικά να προσεγγίσει κάποιον και να ζητήσει τη βοήθεια που χρειάζεται. Είναι μια συνεχής διαδικασία δέσμευσης να ζει κανείς με έναν συγκεκριμένο τρόπο συνέχεια. Με την κατάλληλη βοήθεια, υποστήριξη και δέσμευση, η πολυπόθητη αυτή αλλαγή μπορεί να συμβεί! »

Βλέπουμε λοιπόν ότι σύσσωμη η επιστημονική κοινότητα κρούει των κώδωνα του κινδύνου γι ‘αυτήν τη νέα ασθένεια του εγκεφάλου που δημιουργείται από την παρακολούθηση πορνογραφίας και είναι άκρως εθιστική και επικίνδυνη όσο και η χρήση κοκαΐνης! Ύστερα απ ‘όλα τα παραπάνω γνωρίζουμε πλέον ότι η πορνογραφία είναι μια επιδημία που πλήττει την ανθρωπότητα και οφείλουμε να την εξαλείψουμε απ’ τις ζωές μας, όπως και κάθε εθισμό!

Συμπληρώνω το άρθρο με κάποια επίσημα στατιστικά στοιχεία που δείχνουν πώς η πορνογραφία έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας:
Πορνογραφικοί Ιστότοποι: 4,2 εκατομμύρια (12% των συνολικών ιστότοπων)
Πορνογραφικές Ιστοσελίδες: 420 εκατομμύρια
πορνογραφικές Καθημερινές αναζητήσεις ΜΕΣΩ ΜΗΧΑΝΩΝ Αναζήτησης: 68 εκατομμύρια (25% των συνολικών αναζητήσεων )
Διαδικτυακοί χρήστες που βλέπουν πορνό: 42,7%
Παγκόσμιοι επισκέπτες σε πορνογραφικούς ιστότοπους: 72 εκατομμύρια μηνιαίως
ΤΑ παραπάνω Νούμερα ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΚΑΙ μιας καθημερινα προστίθενται Νέοι ιστότοποι πορνογραφικού περιεχομένου ΚΑΙ Όλο ΚΑΙ περισσότεροι Χρήστες πέφτουν ΣΤΑ Δίχτυα πολυακουσμένα …
Kαι μόνο αυτά τα στοιχεία φτάνουν για να καταλάβουμε πόσο σοβαρό είναι το ζήτημα της πορνογραφίας και τί διαστάσεις έχει λάβει …

Πηγές:
1) Πώς βλέποντας πορνογραφία αλλάζει τον εγκέφαλο
2) Η κατανόηση γιατί εθισμό πορνογραφίας είναι μια ασθένεια του εγκεφάλου
http://www.sarkamia.gr/

Οι εμπειρογνώμονες είναι λάτρης του λέγοντας ότι ο εθισμός συμβαίνει όταν μια συνήθεια «αεροπειρατείες» κυκλώματα του εγκεφάλου που εξελίχθηκε για να ανταμείψει την επιβίωση, την ενίσχυση της συμπεριφοράς, όπως το φαγητό και το σεξ. «Είναι λογικό αν μπορείτε να εκτροπή αυτά τα κυκλώματα με τη φαρμακολογία, μπορείτε να το κάνετε με φυσικά ανταμοιβές πάρα πολύ», παρατηρεί το Πανεπιστήμιο του Stanford ψυχολόγος Brian Knutson. Ετσι, τα φάρμακα δεν είναι πλέον στην καρδιά του θέματος. «Τι έρχεται γρήγορα ως το κεντρικό θέμα του πυρήνα … συνεχίζεται συμμετοχή σε αυτοκαταστροφική συμπεριφορά παρά τις αρνητικές συνέπειες », λέει ο Steven Grant του NIDA. [2]

Στη δεκαετία που μεσολάβησε από αυτές επαναστατικές ιδέες περιγράφηκαν για πρώτη φορά, τα στοιχεία για την φυσική έννοια του εθισμού ανταμοιβή έχει ενισχυθεί. Το 2005, ο Δρ Eric Nestler, τώρα πρόεδρος της νευροεπιστήμης στο Mount Sinai Medical Center στη Νέα Υόρκη, δημοσίευσε ένα έγγραφο ορόσημο στο περιοδικό Nature Neuroscience με τίτλο «? Υπάρχει μια κοινή δρόμος για τον εθισμό» Είπε: «» Καλλιέργεια στοιχεία δείχνουν ότι το VTA-NAc μονοπάτι και οι άλλες περιοχές του μεταιχμιακού συστήματος προαναφερθείσα παρόμοια μεσολαβήσει, τουλάχιστον εν μέρει, οι οξείες θετικές συναισθηματικές συνέπειες των φυσικών ανταμοιβές, όπως φαγητό, το σεξ και τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Αυτές οι ίδιες περιοχές έχουν επίσης ενοχοποιηθεί για τα λεγόμενα «φυσικά εθισμούς» (δηλαδή, ψυχαναγκαστική κατανάλωση φυσικών ανταμοιβές) όπως παθολογικά υπερφαγία, παθολογική χαρτοπαιξία και τη σεξουαλική εθισμούς. Τα προκαταρκτικά ευρήματα δείχνουν ότι τα κοινά μονοπάτια μπορούν να συμμετέχουν:. [Ένα παράδειγμα είναι] cross-ευαισθητοποίησης που λαμβάνει χώρα μεταξύ των φυσικών ανταμοιβές και τα φάρμακα της κατάχρησης »[3]

Το 2002, μια μελέτη σχετικά με τον εθισμό στην κοκαΐνη δημοσιεύθηκε η οποία κατέδειξε μετρήσιμη απώλεια όγκου σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένων των μετωπιαίων λοβών. [4] Η τεχνική ήταν να χρησιμοποιήσει ένα πρωτόκολλο με βάση την μαγνητική τομογραφία που ονομάζεται voxel που βασίζεται μορφομετρία (ΒΜ), όπου ένα Οι κύβοι χιλιοστό του εγκεφάλου ποσοτικά και σύγκριση. Μια άλλη μελέτη ΒΜ δημοσιεύτηκε το 2004 σχετικά με τη μεθαμφεταμίνη με πολύ παρόμοια ευρήματα. [5] Ενώ ενδιαφέροντα, τα ευρήματα αυτά δεν προκαλούν έκπληξη είτε τον επιστήμονα ή τον ειδήμονα, καθώς αυτά είναι «πραγματικά τα ναρκωτικά.»

Η ιστορία έχει γίνει πιο ενδιαφέρουσα όταν εξετάζουμε ένα φυσικό εθισμό, όπως η υπερφαγία οδηγεί στην παχυσαρκία. Το 2006, μια μελέτη που δόθηκε στη δημοσιότητα ΒΜ ασχοληθεί ειδικά με τη παχυσαρκία, και τα αποτελέσματα ήταν πολύ παρόμοια με τα κοκαΐνη και η μεθαμφεταμίνη μελέτες. [6] Η μελέτη της παχυσαρκίας αποδεικνύεται πολλές περιοχές της απώλειας όγκου, ιδιαίτερα στους μετωπιαίους λοβούς, περιοχές που συνδέονται με την κρίση και τον έλεγχο. Ενώ αυτή η μελέτη είναι σημαντική στην επίδειξη ορατή ζημιά σε ένα φυσικό εθισμό ενδογενή, σε αντίθεση με ένα εξωγενές τοξικομανία, εξακολουθεί να είναι ευκολότερο να δεχτεί διαισθητικά διότι μπορούμε να δούμε τις επιδράσεις της υπερφαγίας στο παχύσαρκο άτομο.

Έτσι τι γίνεται με το σεξουαλικό εθισμό? Το 2007 μια μελέτη ΒΜ από τη Γερμανία εξέτασε συγκεκριμένα την παιδεραστία, και αποδεικνύεται σχεδόν πανομοιότυπο εύρημα από τις μελέτες κοκαΐνη, η μεθαμφεταμίνη, και η παχυσαρκία. [7] Η σημασία αυτής της μελέτης σε σχέση με αυτή τη συζήτηση είναι πιο σχετική έννοια ότι αποδεικνύει ότι σεξουαλική καταναγκασμός μπορεί να προκαλέσει σωματική, ανατομική αλλαγή στον εγκέφαλο, δηλαδή βλάβη. Είναι ενδιαφέρον, μια πρόσφατη μελέτη βρήκε μια υψηλή συσχέτιση μεταξύ pedophilic πορνογραφία και σεξουαλική κακοποίηση παιδιών. [8] Αυτό επεσήμανε, έτσι το χαρτί εστιασμένη σε μια υποομάδα με, μεταξύ άλλων προβλημάτων, σοβαρό εθισμό πορνογραφίας. Ενώ μπορούμε να φέρουμε ηθικές και νομικές διακρίσεις μεταξύ των παιδιών και των ενηλίκων πορνογραφία, ο εγκέφαλος δεν είναι πιθανό να έχει ένα τέτοιο σημείο που σχετίζεται με την ηλικία σε σχέση με ντοπαμινεργικούς υποβάθμιση και τον εθισμό που βασίζονται σε απώλεια όγκου. Μήπως ο εγκέφαλος νοιάζει αν το άτομο βιώνει σωματικά σεξουαλικότητα, ή να κάνει τη βοήθεια του μέσου του αντικειμένου φύλου, δηλαδή, η πορνογραφία. Τα συστήματα καθρέφτη του εγκεφάλου μετατρέψει την εικονική εμπειρία της πορνογραφίας σε μια πραγματική εμπειρία, όσο ο εγκέφαλος ανησυχεί. Αυτό υποστηρίζεται από μια πρόσφατη μελέτη από τη Γαλλία που δείχνει την ενεργοποίηση των περιοχών που συνδέονται με νευρώνες-κάτοπτρα στον ανθρώπινο εγκέφαλο στους άνδρες που βλέπουν πορνογραφία. Οι συγγραφείς συμπεραίνουν, «προτείνουμε ότι … το σύστημα καθρέφτη νευρώνα ζητά από τους παρατηρητές να συντονίζονται με την κινητήρια κατάσταση άλλων προσώπων που περιέχονται στην οπτική απεικονίσεις της σεξουαλικής αλληλεπιδράσεις ». [9] Μια προκαταρκτική μελέτη υποστηρίζει βλάβες του μετωπιαίου ειδικά σε ασθενείς που δεν μπορούν να ελέγξουν σεξουαλική συμπεριφορά τους. [10] Αυτή η μελέτη χρησιμοποίησε μαγνητική τομογραφία διάχυσης για να αξιολογηθεί η λειτουργία της μετάδοσης των νεύρων μέσω της λευκής ουσίας, όπου οι άξονες ή τα καλώδια που συνδέουν τα νευρικά κύτταρα, βρίσκονται. Απέδειξε δυσλειτουργία στην ανώτερη μετωπική περιοχή, μια περιοχή που σχετίζεται με compulsivity, ένα σήμα κατατεθέν του εθισμού.

Πολυάριθμες μελέτες αποδεικνύουν μεταβολικά παθολογικές αλλαγές στην νευροχημεία ως ο εγκέφαλος «μαθαίνει» να εθίζονται. Αυτά τα εθιστικά αλλαγές στο σύστημα ανταμοιβής της ντοπαμίνης μπορεί επίσης να σαρωθούν με εγκεφαλογραφήματα μια τέτοια λειτουργική μαγνητική τομογραφία, PET και SPECT σαρώνει. Ενώ θα περίμενε κανείς μια μελέτη του εγκεφάλου σάρωσης για να δείξει ανωμαλίες στο μεταβολισμό της ντοπαμίνης στον εθισμό στην κοκαΐνη, [11], θα μπορούσαμε να εκπλαγείτε να διαπιστώσετε ότι μια πρόσφατη μελέτη δείχνει επίσης δυσλειτουργία από αυτά τα ίδια τα κέντρα ευχαρίστησης με παθολογικός τζόγος. [12] υπερφαγία οδηγεί στην παχυσαρκία, ένα άλλο φυσικό εθισμό, δείχνει επίσης παρόμοιες παθολογία. [13]

Επίσης σχετικό είναι ένα έγγραφο από την Κλινική Μάγιο για τη θεραπεία του εθισμού πορνογραφία στο Διαδίκτυο με ναλτρεξόνη, έναν ανταγωνιστή των υποδοχέων οπιοειδών. [14] Δρ. Bostsick και Bucci στη Mayo Clinic περιέθαλψε έναν ασθενή με την ανικανότητα να ελέγχουν τη χρήση του Διαδικτύου πορνογραφία του.

Είχε τοποθετηθεί επί ναλτρεξόνη, ένα φάρμακο το οποίο δρα στο οπιοειδές σύστημα να μειώσει ablility ντοπαμίνης να διεγείρουν τα κύτταρα στον επικλινή πυρήνα. Με αυτό το φάρμακο ήταν σε θέση να αποκτήσει τον έλεγχο της σεξουαλικής ζωής του.

Οι συγγραφείς καταλήγουν στο συμπέρασμα:

Εν ολίγοις, κυτταρική προσαρμογές στην PFC του εξαρτημένου να οδηγήσει σε αυξημένη περίοπτη θέση του φαρμάκου που σχετίζονται με ερεθίσματα, μειωμένη περίοπτη θέση του ερεθίσματα μη-ναρκωτικών, και μειωμένο ενδιαφέρον για την εκπλήρωση του στόχου-σκηνοθεσία δραστηριότητες κεντρικής σημασίας για την επιβίωση. Εκτός από την έγκριση ναλτρεξόνη από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων για τη θεραπεία του αλκοολισμού, πολλές δημοσιευμένες εκθέσεις περίπτωση έδειξαν δυναμικό της για την αγωγή παθολογικός τζόγος, αυτο-τραυματισμό, κλεπτομανία, και ψυχαναγκαστική σεξουαλική συμπεριφορά. Πιστεύουμε ότι αυτή είναι η πρώτη περιγραφή της χρήσης του Διαδικτύου για την καταπολέμηση του σεξουαλικού εθισμού.

Η αριστοκρατική Royal Society of London ιδρύθηκε στα 1660, και δημοσιεύει το μακροβιότερο επιστημονικό περιοδικό στον κόσμο. Σε ένα πρόσφατο τεύχος του Philosophical Συναλλαγές της Βασιλικής Εταιρείας, η σημερινή κατάσταση της κατανόησης του εθισμού αναφέρθηκε όπως συζητήθηκε από μερικούς από τους κορυφαίους επιστήμονες εθισμό του κόσμου σε μια συνεδρίαση της Εταιρείας. Ο τίτλος του θέματος περιοδικού αναφέρουν τη συνάντηση ήταν «Η νευροβιολογία του εθισμού – νέες προοπτικές». Είναι ενδιαφέρον ότι, από τα 17 άρθρα, δύο αφορούσαν ειδικά με φυσικό εθισμό: παθολογικός τζόγος και ένα χαρτί από τον Δρ Νόρα Volkow τις ομοιότητες σε δυσλειτουργία του εγκεφάλου στην τοξικομανία και την υπερκατανάλωση τροφής Ένα τρίτο χαρτί από τον Δρ Nestler απευθύνεται ζωικά μοντέλα φυσικών εθισμού , καθώς σε σχέση με DFosB

DFosB είναι μια χημική ουσία που Δρ Nestler έχει μελετήσει, και φαίνεται να βρίσκονται στους νευρώνες του εθισμένα άτομα. Φαίνεται να έχει ένα φυσιολογικό ρόλο είναι καλά, αλλά εμπλέκεται έντονα στον εθισμό ενδιαφέρον, βρέθηκε για πρώτη φορά στα κύτταρα του εγκεφάλου των ζώων που μελετήθηκαν σε εθισμό ναρκωτικών, αλλά έχει τώρα βρεθεί σε κύτταρα του εγκεφάλου στο επικλινή πυρήνα σχετίζεται με υπερκατανάλωση των φυσικών ανταμοιβές. Μια πρόσφατη μελέτη ερευνά DFosB και ο ρόλος της υπερκατανάλωσης των δύο φυσικών ανταμοιβές, το φαγητό και τη σεξουαλικότητα, καταλήγει στο συμπέρασμα:

Εν ολίγοις, οι εργασίες που παρουσιάζονται εδώ παρέχει αποδεικτικά στοιχεία ότι, εκτός από τα φάρμακα της κατάχρησης, φυσικά ανταμοιβές προκαλέσουν επίπεδα DFosB στο NAC … τα αποτελέσματά μας να αυξήσει την πιθανότητα ότι η επαγωγή DFosB στο NAC μπορεί να μεσολαβήσει, όχι μόνο για τις βασικές πτυχές της εξάρτησης από τα ναρκωτικά, αλλά και πτυχές των λεγόμενων φυσικών εθισμούς που αφορούν ψυχαναγκαστική κατανάλωση των φυσικών ανταμοιβές.

Ο Δρ Νόρα Volkow είναι επικεφαλής του Εθνικού Ινστιτούτου για την Κατάχρηση Ναρκωτικών (NIDA), και είναι ένα από τα πιο σεβαστά και δημοσιεύονται επιστήμονες εθισμού στον κόσμο. Έχει αναγνωριστεί αυτή η εξέλιξη στην κατανόηση των φυσικών εθισμού και υποστήριξε την αλλαγή του ονόματος του NIDA με το Εθνικό Ινστιτούτο για τις ασθένειες της Τοξικομανίας. Το περιοδικό Science αναφέρει:. «NIDA διευθυντής Νόρα Volkow αισθάνθηκε επίσης ότι το όνομα του ινστιτούτου της θα πρέπει να περιλαμβάνει τους εθισμούς όπως η πορνογραφία, τυχερά παιχνίδια, καθώς και των τροφίμων, λέει ο σύμβουλος του NIDA Glen Hanson« Θα ήθελε να στείλει το μήνυμα ότι [πρέπει] να δούμε ολόκληρο τον τομέα. »

Εν ολίγοις, τα τελευταία 10 χρόνια, τα στοιχεία είναι πλέον σταθερά υποστηρίζει την εθιστική φύση των φυσικών ανταμοιβές. Δρ. Malenka και Kauer, στο έγγραφο ορόσημο τους σχετικά με το μηχανισμό των χημικών μεταβολών που συμβαίνουν στα κύτταρα του εγκεφάλου των εξαρτημένων ατόμων κράτους, «εθισμός αντιπροσωπεύει μία παθολογική, αλλά ισχυρή μορφή της μάθησης και της μνήμης.» Καλούμε τώρα αυτές τις αλλαγές σε κύτταρα του εγκεφάλου «μακρού χρόνου» και «μακροπρόθεσμη κατάθλιψη» και μιλούν για τον εγκέφαλο, όπως είναι τα πλαστικά, ή να αλλάξουν και την εκ νέου καλωδίωση.

Ο Δρ Norman Doidge, νευρολόγος στο Κολούμπια, στο βιβλίο του εγκεφάλου που τροποποιεί το ίδιο περιγράφει το πώς η πορνογραφία προκαλεί εκ νέου καλωδίωση των νευρωνικών κυκλωμάτων. Σημειώνει μια μελέτη σχετικά με τους άνδρες που βλέπουν πορνογραφία στο Διαδίκτυο στο οποίο φαινόταν «παράξενα» σαν τα ποντίκια πιέζοντας το μοχλό για να λάβουν την κοκαΐνη στα πειραματικά κουτιά Skinner. Όπως και ο εθισμένος αρουραίου, που αναζητούν απεγνωσμένα την επόμενη δόση, κάνοντας κλικ με το ποντίκι ακριβώς όπως ο αρουραίος ωθεί τον μοχλό. Εθισμό πορνογραφίας είναι ξέφρενη μάθηση, και ίσως αυτός είναι ο λόγος που πολλοί που έχουν αγωνιστεί με πολλαπλές εξαρτήσεις αναφέρουν ότι ήταν το πιο δύσκολο εθισμό για να ξεπεραστούν . Εθισμούς σε ναρκωτικά, ενώ οι ισχυροί, είναι πιο παθητική σε μια «σκέφτεται» το είδος της τρόπο, ενώ την προβολή της πορνογραφίας, κυρίως στο Διαδίκτυο, είναι πολύ πιο ενεργό διαδικασία νευρολογικά. Η συνεχής έρευνα και αξιολόγηση κάθε κλιπ εικόνας ή βίντεο που παράγονται για την ισχύ και το αποτέλεσμα είναι μια άσκηση στη νευρωνική μάθηση και επανακαλωδίωσης.

Ανθρώπινα σεξουαλική κορύφωση χρησιμοποιεί τις ίδιες οδούς ανταμοιβής ως εκείνες που κινητοποιούνται κατά τη διάρκεια μιας ηρωίνης βιασύνη. Αν δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τις επιπτώσεις της ικανότητας πορνογραφίας να επαναπρογραμματίσει τον εγκέφαλο δομικά, neurochemically και μεταβολικά, εμείς οι ίδιοι καταδικάζουν να συνεχίσουν να αποτυγχάνουν στο θεραπεία αυτής της ασθένειας τρομερή. Ωστόσο, αν συμφωνούν σε αυτό το ισχυρό φυσικό ανταμοιβή την κατάλληλη εστίαση και την έμφαση που μπορεί να βοηθήσει πολλούς τώρα παγιδευμένοι σε εθισμό και την απόγνωση βρει την ειρήνη και την ελπίδα._ethismos

Συμπληρώνω το άρθρο με κάποια επίσημα στατιστικά στοιχεία που δείχνουν πώς η πορνογραφία έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας:
Πορνογραφικοί Ιστότοποι: 4,2 εκατομμύρια (12% των συνολικών ιστότοπων)
Πορνογραφικές Ιστοσελίδες: 420 εκατομμύρια
πορνογραφικές Καθημερινές αναζητήσεις ΜΕΣΩ ΜΗΧΑΝΩΝ Αναζήτησης: 68 εκατομμύρια (25% των συνολικών αναζητήσεων )
Διαδικτυακοί χρήστες που βλέπουν πορνό: 42,7%
Παγκόσμιοι επισκέπτες σε πορνογραφικούς ιστότοπους: 72 εκατομμύρια μηνιαίως
ΤΑ παραπάνω Νούμερα ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΚΑΙ μιας καθημερινα προστίθενται Νέοι ιστότοποι πορνογραφικού περιεχομένου ΚΑΙ Όλο ΚΑΙ περισσότεροι Χρήστες πέφτουν ΣΤΑ Δίχτυα πολυακουσμένα …
Kαι μόνο αυτά τα στοιχεία φτάνουν για να καταλάβουμε πόσο σοβαρό είναι το ζήτημα της πορνογραφίας και τί διαστάσεις έχει λάβει …

πηγες

Constance Holden, «Behavioral Εξαρτήσεις: Υπάρχουν Επιστήμη, 294 (5544) 2ας Νοεμβρίου 2001, 980?.

 

Eric J. Nestler, «Υπάρχει μια κοινή μοριακή βάση για τον εθισμό?» Nature Neuroscience 9 (11) :1445-9, Νοέμβριος 2005

[4] Teresa R. Franklin, Paul D. Acton, Joseph A Maldjian, Jason D. Gray, Jason R. Croft, Charles A. Dackis, Charles P. O’Brien, και Άννα Ρόουζ Childress, «Μειωμένη Gray Matter Συγκέντρωση στην η Νησιωτικής, orbitofrontal, προσαγωγίου, και τον κροταφικό φλοιό της κοκαΐνης ασθενείς, «Biological Psychiatry (51) 2, 15 του Γενάρη 2002, 134-142.

Paul M. Thompson, Kikralee Μ. Hayashi, Sara L. Simon, Jennifer A. Geaga, Michael S. Hong, Yihong Sui, Jessica Y. Lee, Arthur W. Toga, Walter Ling, και Edythe Δ. Λονδίνο, «δομικές ανωμαλίες στους εγκεφάλους των Ανθρωπίνων Θέματα που χρησιμοποιούν τα μεθαμφεταμίνη, «The Journal of Neuroscience, 24 (26) 30 του Ιούνη του 2004; 6028-6036.

Nicola Pannacciulli, Angelo Del Parigi, Kewei Chen, Δεκ Son NT Le, Eric M. Reiman και Pietro Α. Tataranni, «ανωμαλίες του εγκεφάλου στην ανθρώπινη παχυσαρκία:. Μία μελέτη morphometry voxel-based «νευροαπεικόνισης 31 (4) 15 Ιουλίου 2006, 1419-1425.

Boris Schiffer, Thomas Peschel, Thomas Paul, Elke Gizewshi, Michael Forshing, Norbert Leygraf, Manfred Schedlowske και Tillmann HC Krueger, «διαρθρωτικών Brain Ανωμαλίες στην Frontostriatal συστήματος και παρεγκεφαλίδα σε Παιδοφιλία,» Journal of Psychiatric Research (41) 9, Νοέμβριος 2007, 754-762.

Μ. Bourke, Α. Hernandez, η «Butner Μελέτη» Redux: Μια έκθεση του συχνότητα του Hands-on Παιδί Θυματοποίηση από το παιδί παραβάτες Πορνογραφία Εφημερίδα της Βίας στην Οικογένεια 24 (3) 2009, 183-191 ..

Η. Mouras, Σ. Stole4ru, V. Moulier, M Pelegrini-Ισαάκ, R. Rouxel, Β Grandjean, Δ. Glutron, J Bittoun, ενεργοποίηση του συστήματος καθρέφτη νευρώνα με ερωτικό βίντεο κλιπ προβλέπει βαθμό που προκαλείται στύση:. Μια μελέτη fMRI NeuroImage 42 (2008) 1142-1150.

[10] Michael H. Miner, Nancy Raymond, BryonA. Meuller, Martin Lloyd, Kelvin Ol Lim, «Προκαταρκτική έρευνα για τις παρορμητική και νευροανατομικό χαρακτηριστικά καταναγκαστική σεξουαλική συμπεριφορά.» Ψυχιατρική Έρευνα Νευροαπεικόνιση Τόμος 174, Τεύχος 2, 30 Νοεμβρίου 2009, σελίδες 146-151.

[11] Bruce Ε. Wexler, Christopher H. Gottschalk, Robert K. Fulbright, Isak Prohovnik, Cheryl M. Lacadie, Bruce J. Rounsaville, και John C. Gore, «Λειτουργική Απεικόνιση Μαγνητικού Συντονισμού της κοκαΐνης λαχτάρα,» American Journal of Psychiatry, 158, 2001, 86-95.

Jan Reuter, Thomas Raedler, Michael Rose, Iver χέρι, Jan Glascher και Christian Buchel, «Παθολογική χαρτοπαιξία συνδέεται με μειωμένη ενεργοποίηση του μεσομεταιχμιακού σύστημα ανταμοιβής,» Nature Neuroscience 8, Ιανουάριος 2005, 147-148.

Gene-Jack Wang, Νόρα Δ. Volkow, Jean Λόγκαν, Naomi R. Παππάς, Christopher T. Wong, Wei Zhu, Noelwah Netusil, Joanna S Fowler, «Brain ντοπαμίνης και της παχυσαρκίας,« Lancet 357 (9253) 3 Φλεβάρη 2001, 354-357.

J. Michael Bostwick και ο Jeffrey A. Bucci, «Sex Εθισμού στο Διαδίκτυο αντιμετωπιστεί με ναλτρεξόνη.» Mayo Clinic Proceedings, 2008, 83 (2) :226-230.

Marc Ν. Potenza, «Η νευροβιολογία του παθολογικού εθισμού στα τυχερά παιχνίδια και τα ναρκωτικά: μια επισκόπηση και νέα ευρήματα,« Φιλοσοφικό Συναλλαγές της Royal Society, 363, 2008, 3181-3190 ..

Νόρα Δ. Volkow, Gene-Jack Wang, Joanna S. Fowler, Frank Telang, «Επικάλυψη νευρωνικών κυκλωμάτων στον εθισμό και την παχυσαρκία: απόδειξη της παθολογίας συστημάτων,« Φιλοσοφικό Συναλλαγές της Royal Society, 363, 2008, 3191 έως 3200.

Eric J. Nestler, «Οι μεταγραφικοί μηχανισμοί του εθισμού: ο ρόλος της DFosB,« Φιλοσοφικό Συναλλαγές της Royal Society, 363, 2008, 3245 έως 3256.

[DL Wallace, et al, Η Επίδραση της DFosB στο Nucleus Accumberns για το φυσικό ανταμοιβή Σχετικά Συμπεριφορά, The Journal of Neuroscience, 28 (4): 8 Οκτώβρη 2008, 10272 με 10.277,

Science 6 Ιούλη, 2007: Vol. 317. ηο. 5834, σ .. 23

Julie A. Kauer, Robert C. Malenka, «συναπτική πλαστικότητα και Τοξικομανίας,» Nature Neuroscience Κριτικές, 8, 8.440.858 Νοέμβριο του 2007, 844-858.

] Gert Holstege, Janniko R. Γεωργιάδης, Anne MJ Paans, Linda C. Meiners, Ferdinand HCE van der Graaf, και ΑΑΤ Simone Reinders, «η ενεργοποίηση του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης ανδρική εκσπερμάτωση,» The Journal of Neuroscience 23 (27 ), 2003, 9185 έως 9193

www.sarkamia.gr/

Related posts: